نقش رابطه واقعی (عنصر ناآشنا تغییر در روان‌درمانی)

مفهوم رابطۀ واقعی یا شخصی بین درمان‌جو و درمانگر از نخستین روزهای روان‌درمانی مطرح شد. بااین‌حال، رابطۀ واقعی با دو عنصر اصالت و واقع‌گرایی اغلب در ابهام ماند یا نادیده گرفته شد. پژوهش‌های روان‌درمانی به‌جای رابطۀ واقعی، تا حد زیادی بر مفاهیم اتحاد کاری و انتقال و انتقال متقابل متمرکز شد. در این کتاب جذاب، چارلز جی. گلسو استدلال می‌کند که رابطۀ واقعی با نتایج درمانی موفق همبستگی مثبت بالایی دارد. درواقع بدون رابطۀ واقعی درمانگر و درمان‌جو فقط بر نظریه و فن تکیه می‌کنند و امکان برقراری رابطۀ من-تویی فراهم نمی‌شود. خواننده پس از مطالعۀ این کتاب با حیرت خواهد پرسید چطور شد که این مولفۀ مهم درمان این‌قدر دیر در مرکز نظریه‌پردازی و پژوهش قرار گرفت. اکنون که گلسو مبانی نظری و پیشینۀ پژوهشی این مفهوم بنیادی را به میدان روان‌درمانی وارد کرده است. اضافه کنیم که ابزار اندازه‌گیری رابطۀ واقعی نیز با رواسازی معتبر در کتاب آمده است. ما امیدواریم متخصصان بالینی در یادگیری و کاربست آن در عمل روان‌درمانی جدی باشند.